جامعهی اسماعيلی
به عنوان مسلمان، اسماعیلیان قایل به شهادتین هستند يعنی «خدایی به جز الله وجود ندارد و محمّد (ص) فرستادهی اوست». اسماعیلیان معتقدند که حضرت محمّد (ص) آخرین پیامبر خدا بوده و قرآن آخرین پیام خداوند بر او نازل شده است. به باور مسلمانان، این وحی غایتِ رسالتی است که قبلاً توسط سایر پیامبران آیین ابراهیمی پیش از محمّد، شامل ابراهیم، موسی و عیسی، که همگی توسط مسلمانان به عنوان پیامبران خدا تکریم میشوند، آشکار شده بود.
اسماعیلیان به اتفاق سایر مسلمانان شیعه، بر این باورند که پس از وفات پیامبر، حضرت علی، پسر عمو و داماد پیامبر، اولین امام یا پیشوای روحانی جامعهی مسلمان شد و اینکه این پیشوایی روحانی (امامت) پس از آن با جانشینی موروثی از طریق علی و همسرش فاطمه ادامه مییابد. جانشینی امامت بر اساس اعتقاد و سنت شیعه از طریق نص میباشد که عبارت از اختیار مطلق امام زمانه در تعيينِ جانشین خود از میان هر کدام از اولاد ذکورش است.
حضرت والا شاهزاده کریم آقاخان چهل و نهمین امام موروثی مسلمانان شیعهی امامیهی اسماعیلی است. وی در ۱۳ دسامبر ۱۹۳۶ در ژنو به دنیا آمد و پسر شاهزاده علیخان و شاهزاده تاجالدوله علیخان است و دوران اولیهی کودکی خود را در نایروبی کنیا سپری نمود. وی مدت ۹ سال را در مدرسهی «لِه رُزی» در سوییس گذراند. او در سال ۱۹۵۹ از دانشگاه هاروارد در مقطع کارشناسی در رشتهی تاریخ اسلام فارغ التحصیل شد. وی در یازدهم جولای ۱۹۵۷ در سن ۲۰ سالگی جانشین سِر سلطان محمد شاه آقاخان شد.
بیعت روحانی با امام و پایبندی به طریقهی شیعهی امامیهی اسماعیلی اسلام مطابق با ارشادات امام زمان به ایجاد خصیصههای خوداتکایی، اتحاد و هویتی مشترک در جامعهی اسماعیلی انجامیده است. اسماعیلیان در شماری از کشورهایی که در آن زندگی میکنند چارچوب مؤسساتی به دقت تعریف شدهای را بنا نهادهاند که از طریق آن تحت رهبری و هدایت امام، به تأسیس مدارس، بیمارستانها، مراکز بهداشتی، تعاونیهای مسکن و طیفی از مؤسسات توسعهی اجتماعی و اقتصادی برای صلاح عامّهی شهروندان فارغ از نژاد و مذهبشان، میپردازند.
در طول تاریخ، اسماعیلیان تحت هدایت امامشان، به تمدنهای اسلامی و زندگی فرهنگی، فکری و مذهبی مسلمانان خدماتی شایان کردهاند. دانشگاه الازهر و فرهنگستانِ علوم دارالعلم در مصر و البته خود شهر قاهره گواهی بر این خدماتاند. از جملهی فلاسفه، فقها، پزشکان، منجمان و دانشمندان قدیم پرآوازهای که در ظلّ حمايتِ امامان اسماعیلی شکوفا شدند از قاضی نعمان، حميد الدين کرمانی، ابن هیثم (الهازن)، ناصر خسرو و نصیرالدین طوسی را میتوان نام برد.