انواع سبک خط عربی
 |
|
شاید ممتازترین و وحدتآفرینترین شکل جلوهی دیداری در اسلام خط عربی است. در قرون اولیهی اسلام، نسخههایی از قرآن بر چرمینه نوشته شد و شماری از سبکهای مختلف خط عربی شهرت یافتند. اصطلاح کوفی برگرفته شده از شهر اولیهی مسلمانان، کوفه که در آن شکل معینی از سبک خط منحنی شکل توسعه یافت، به تدریج عموماً برای تمام خطوط منحنی شکل کاربرد پیدا نمود. در حالی که خواندن آن آسان نبود، خط کوفی از دیدگاه زیباییشناسی خوشایند مینمود. در طول زمان، دستان چرخشدار نقش مهمتری یافتند و قرآنها به خط نسخ و محقق نوشته شدند. سبکهای منطقهای نیز به بار نشستند: در شمال هند بهاری سبک مورد علاقه برای قرآنهای هنری بود، در حالی که مغربی، تنها خط انحنایی که مستقیماً از کوفی منشعب گشت، به خط معمول در منطقهای که نام خود را به این خط داد (مغرب) بدل گردید.
نسخهی خطی يک قرآن، مصر، احتمالاً دورهی فاطمی، قرن دهم به خط کوفی شرقی با مرکب قهوهای بر چرمينه
قرآن مينياتوری، سرفصلها و جلد، ايران، تيموريان، قرن پانزدهم، به خط نسخ با مرکب سياه، بر کاغذ، با جلد زرکوب به همراه نقوش گل و بوته
تک برگی از يک قرآن، تونس، احتمالاً قيروان، قرن دهم، به خط کوفی با مرکب قهوهای بر چرمينه
درگاهها