حسین جسانی ، رئیس واحد مطالعات آسیای جنوبی (SAS) در مؤسّسهی مطالعات اسماعیلی (IIS)، در تاریخ ۲ آگوست ۲۰۲۶ در مرکز اسماعیلی که اخیراً در هوستون افتتاح شده است، جلسهای با عنوان «پژوهش دربارهی میراث ما: مطالعات آسیای جنوبی در IIS» برگزار کرد.
این جلسه به تحقیقات پیشگامانهی واحد مطالعات جنوب آسیا در مورد تاریخ، میراث و سنّتهای فکری و عبادی جماعتهای اسماعیلی در جنوب آسیا پرداخت. آقای جسانی با تکیه بر نمونههای متعدّدی از تحقیقات انجام شده توسّط محققان مطالعات جنوب آسیا، مطالعه و حفظ گنانها و سایر سنّتهای ادبی، عبادی و مادی اسماعیلی از شبه قارّهی هند را بررسی کرد. برخی از پروژههای تحقیقاتی که او با مجمع جماعت یا جماعت مذهبی به اشتراک گذاشت؛ همچنین اصطلاحی که اسماعیلیان نزاری برای جماعتهای خود استفاده میکردند. شامل موارد زیر بود: کار بر روی کلام مولا (یک کتابچهی اخلاقی منظوم برگرفته از آموزههای امام اوّل، حضرت علی)؛ قدیمیترین ضبطهای صوتی گنانها ؛ خوجکی (خطی که از نظر تاریخی در میان خوجههای شبه قارّهی هند برای ثبت ادبیّات آنها توسعه یافته است). نسخههای خطی و هویّت سَتپَنث؛ درگاه پیرانا (معبد سیّد (جمع: سادات/سادة/اَسیاد) اصطلاح عربی برای «آقا» یا «سرور». این اصطلاح پیش از اسلام به شخصی اشاره دارد که در میان قوم خود دارای کرامت یا جایگاه والایی است. در میان... امامشاه در پیرانا) و هویّت اسماعیلی؛ و بازسازی تاریخ برخی از افراد برجستهی اسماعیلی از اواخر قرن نوزدهم و بیستم. علاوه بر رهبری جماعت، دکتر سلیمان لالانی، عضو مجلس نمایندگان تگزاس، در این سخنرانی حضور داشت. دکتر لالانی اوّلین مسلمان و اوّلین قانونگذار آسیای جنوبی در مجلس قانونگذاری تگزاس است.
در این جلسه همچنین بررسی شد که چگونه این پژوهش نوظهور میتواند درک جماعت از تاریخ، میراث و دین خود را تعمیق بخشد. آقای جسانی بر اهمیّت حفظ منابع تاریخی که در خانوادهها و جماعتها نگهداری میشوند، تأکید کرد. او از اعضای جماعت اسماعیلی دعوت کرد تا منابع میراثی مرتبط را با مؤسّسه به اشتراک بگذارند و از این طریق این منابع را برای نسلهای آینده و برای تحقیقات علمی حفظ کنند.
آقای جسانی در طول سفر به تگزاس، جلسهی مشابهی را نیز در ۳۱ جولای۲۰۲۶ در جماعتخانهی بومونت برگزار کرد. هر دو رویداد، اعضای جامعه را ترغیب کرد تا با اطّلاعات مفید و مطالب تحقیقاتی بالقوّه، راههای جدیدی برای تحقیق باز کنند و به برنامهی پژوهشی جاری واحد مطالعات آسیای جنوبی کمک کنند.